Ναμαστέ. Καλωσορίσατε στο Τρανκουίλουμ. Με λένε Μάσα.
Δηλαδή μου λες ότι δεν θέλουν το βιβλίο;
Δεν είναι φυσιολογικό να ουρλιάζεις "Νεκρή για τον κόσμο".
Πάμε γιατί η σχέση μας έχει θέματα, Μπέντζαμιν.
Εσύ γιατί ήρθες;
Απώλεια βάρους, τόνωση αυτοπεποίθησης, μεταμόρφωση σώματος και νου.
Νιώθω καλύτερα κιόλας! Δεν είναι απίθανο;
-Τι κάνεις εκεί; -Παίρνω αίμα. Τυπική διαδικασία.
-Σας είπε τι να περιμένουμε; -Πόνο.
Subrip Gamato TV
Gamato TV
-Γεια σου. -Γεια.
-Είσαι καλά; -Ναι. Όχι. Καλά είμαι.
Μια μικρή κρίση πανικού ήταν.
Έρχονται και φεύγουν.
Κάποιες φορές νιώθω πως θα φρικάρω.
Δεν ήθελα να διακόψω τη συνεδρία.
Η συνεδρία διακόπηκε έτσι κι αλλιώς.
Ο μπαμπάς σου είναι εκεί και συγκρατεί τη μαμά σου.
Θέλει να ορμήσει στη Μάσα. Έλεγε κάτι για τον θάνατο.
Δεν το έπιασα.
Ναι. Ο αδερφός μου, ο Ζακ.
Έπαψε να ζει πριν τρία χρόνια.
Γι' αυτό ήρθαμε εδώ.
Θα έκλεινε τα 21 αυτήν την εβδομάδα.
Κι εγώ το ίδιο. Ήμασταν δίδυμα.
Αλλά έπαψε να ζει
μια μέρα πριν κλείσουμε τα 18. Οπότε...
Θεέ μου.
Να τι κουβαλάμε εμείς οι Μαρκόνι στις αποσκευές μας.
Τις οποίες και έψαξαν.
Ναι.
-Λυπάμαι, γλυκιά μου. -Δεν πειράζει. Δεν ήμασταν δεμένοι.
-Είσαι καλά; -Ναι. Ήθελα να πάρω λίγο αέρα.
-Γεια. -Γεια.
-Να της μιλήσω; -Ναι.
Μαμά, δεν πειράζει. Καλά είμαι, Φράνσις.
Θα πήγαινα για τρέξιμο. Είμαστε δρομείς.
Τα λέμε.
Μου είπε για τον γιο σου.
-Λυπάμαι πολύ. -Ευχαριστώ.
Δεν έγραφε πουθενά ότι θα ανοίγατε τις βαλίτσες μας.
Το διάβασε κανείς αυτό; Εγώ πάντως, όχι.
-Πάρε μια ανάσα. -Όλα καλά.
Δεν θα πάρω ανάσα.
Αυτό που κάνετε είναι παράνομο.
Μας ψάχνετε τα δωμάτια. Δεν μας δίνετε τα πράγματά μας πίσω.
Είναι παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Έχω συνταγογραφούμενα φάρμακα στο τσαντάκι μου.
Απαιτώ να μου επιστραφούν! Έγινα σαφής;
Γιάο, πήγαινε να φέρεις τα φάρμακα του Τόνι.
Πολύ ωραία, ευχαριστώ.
Θα τα κατεβάσεις με τη βότκα σου τα χάπια ή θα τα πάρεις σκέτα;
Άντε γαμήσου.
-Για να ηρεμήσουμε λίγο. -Κι εσύ γαμήσου.
Για να ξέρεις, αλλιώς το περίμενα.
Είμαστε εντάξει. Για να θεραπευτείς, πρέπει να βρεις το τραύμα.
-Γι' αυτό δεν μας διάλεξες; -Τι εννοείς;
Δέχεται κάτω από το 10% όσων κάνουν αίτηση.
Είμαστε μια εξίσωση. Ο ένας συμπληρώνει τους δαίμονες του άλλου.
Μαλακίες.
Τι θες να έχουν οι φιλοξενούμενοι;
-Να είναι κατεστραμμένοι. -Να έχουν δυνατότητες.
Το ίδιο κάνει.
Έτσι βλέπεις τον εαυτό σου, Φράνσις;
Έτσι βλέπεις τη ζωή σου; "Το ίδιο κάνει. Δεν βαριέσαι".
-Ξέρω γυναίκες σαν κι εσένα. -Όχι, δεν ξέρεις.
Έχεις τόση εμμονή με την τελειότητα
που δεν είσαι καν άνθρωπος πια.
Υποβαθμίζεις όλους τους άλλους
για να μη βλέπεις τις δικές σου μελανιές.
Ίσως ορισμένοι εδώ θέλουν να το παλέψουν.
Εμένα μου περισσεύει η πάλη στη ζωή μου.
Δεν ήρθα εδώ για να ανοιχτώ.
Για να περάσω λίγο καλά ήρθα, γαμώτο.
Γίνεται να μιλήσουμε ιδιαιτέρως;
Προφανώς, είσαι έξυπνη γυναίκα.
Δες τι έχεις χτίσει εδώ.
Αλλά δεν βγάζει νόημα.
Κανένας επαγγελματίας της προκοπής
δεν θα έπαιρνε τα φάρμακα κάποιου.
Είσαι ναρκομανής, Τόνι.
Θα μπορούσες να είχες πάει οπουδήποτε για αποτοξίνωση. Αλλά ήρθες εδώ.
Ίσως για να διορθώσεις αυτό που σε έκανε ναρκομανή.
Ξέρω τι φταίει, εντάξει;
Τρεις εγχειρήσεις στη ράχη, διαλυμένο γόνατο.
Παραμύθια.
Για να μένεις μουδιασμένος και να μη χρειάζεται να ζεις τη ζωή σου.
Τα κατάλαβες όλα από την πρώτη μέρα;
-Χωρισμένος δεν είσαι; -Ναι.
Με δύο παιδιά;
Τι σχέση έχετε;
Να τι κάνεις, λοιπόν.
Μας βάζεις να σου λέμε τα βάσανά μας και τα χρησιμοποιείς εναντίον μας.
Θα με στείλεις για ανάληψη τώρα;
-Είσαι ικανοποιημένος με τη ζωή σου; -Αν είμαι ικανοποιημένος με τη ζωή μου;
Γιατί, ποιος είναι;
Σε παρακαλώ, δώσε μου τα χάπια μου.
Πιες το. Τώρα.
Κι άλλο ένα το πρωί. Κάθε μέρα.
Δεν θέλω να είσαι άρρωστος, Τόνι.
Θέλω να είσαι ασφαλής. Γιατρεμένος. Ακέραιος.
Κι εσύ αυτό θέλεις, νομίζω.
Ποτέ δεν ήθελα να σου πάρω τα χάπια σου. Μόνο το μυστικό σου.
-Χριστέ μου! -Συγγνώμη.
-Με σπαζοχόλιασες! -Συγγνώμη!
Μην πετάγεσαι έτσι ξαφνικά μέσα στο σκοτάδι!
Δεν το έκανα επίτηδες. Απλώς, στο φυλλάδιο έλεγε
να προσέχω όσους κάνουν διαλογισμό.
Να μην τους ενοχλώ.
Γι' αυτό...
Δεν κάνω διαλογισμό. Απλά κοιτάω με απελπισία στο άπειρο.
Η υποδοχή...
Ήταν θεοπάλαβη.
Ωραία. Γιατί νόμιζα ότι έχω αρχίσει να τα χάνω.
Με όλο το θάρρος.
Ξέρω ότι σε τέτοια μέρη ερχόμαστε για να ξεφύγουμε.
Αλλά είμαι μεγάλη θαυμάστρια.
Έχω διαβάσει τρεις φορές το Φιλί του Ναθάνιελ.
Είναι το πιο ρομαντικό βιβλίο που έχει γραφτεί.
Σ' ευχαριστώ.
-Τι κρίση έχεις εσύ; -Τι έχω;
Αυτός ο Βρετανός είπε ότι η Μάσα μάς διάλεξε
για τις κρίσεις μας.
Εσύ, όμως, είσαι τόσο επιτυχημένη που μου φαίνεται περίεργο...
Νομίζω ότι ξεπέρασα τα όρια.
Το παίρνω πίσω.
Δεν πειράζει. Για λίγη ξεκούραση ήρθα.
Ίσως η κρίση μου είναι ότι δεν έχω κρίση.
-Γράφεις τίποτα τώρα... -Εσύ τι κρίση έχεις;
Στον γάμο μου.
Έχουμε τα σκαμπανεβάσματά μας με τον Μπεν.
Σε νιώθω.
-Είσαι παντρεμένη; -Τώρα, όχι. Ήμουν, όμως. Δύο φορές.
Λεπτή η γραμμή ανάμεσα στην αισιοδοξία και στον μαζοχισμό.
"Την είδε".
Το αγαπημένο μου σημείο στο Φιλί του Ναθάνιελ.
Γράφεις "Την είδε.
Μέχρι τότε δεν είχε καταλάβει ότι δεν την είχε δει ποτέ κανείς.
Ήταν σαν να βρήκε το σπίτι της".
-Λίγο ατσούμπαλο. -Καθόλου.
Είναι το πιο υπέροχο συναίσθημα. Το να σε βλέπουν.
Θες τη συμβουλή μιας σιτεμένης;
-Αν θες την ακούς. -Θέλω.
Μην ψάχνεις σε βιβλία, τραγούδια και ταινίες
την αλήθεια για την αγάπη.
Αυτά λένε ψέματα.
Ένα μάτσο ψευταράδες είμαστε.
Ναι, σωστά.
Απατεώνες της καρδιάς.
-Τώρα σου ήρθε αυτό; -Έτσι φαίνεται.
Τι ταλέντο!
Λέω να γυρίσω.
-Ευχαριστώ. Τα λέμε αύριο. -Ναι.
-Ίσως δεν είναι τόσο... -Περίεργα; Το ελπίζω.
-Καληνύχτα. -Καληνύχτα.
Γεια σου, μωρό μου.
Πάμε να περάσουμε όμορφα σήμερα.
Άγνωστος Συγχαρητήρια!
Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΣΟΥ ΣΤΗ ΓΗ.
Τέλεια η πίεση του νερού στην ντουζιέρα.
Κοιμήθηκα υπέροχα.
Θα είναι τέλεια σήμερα, το νιώθω.
Αν είναι να κάνεις ντους, μπες πριν το πρωινό.
Μας θέλουν εκεί στις επτά.
Πεθαίνω της πείνας. Καλό αυτό.
Έχει πάρει μπρος ο μεταβολισμός.
Εγώ λέω να μη φάω πρωινό. Να πάω για κάνα τρέξιμο.
Νομίζω ότι είναι υποχρεωτικό το πρωινό.
Έχουν πολύ αυστηρό πρόγραμμα.
Ας παραδοθούμε, αγάπη μου.
Πόσο να παραδοθώ ακόμη, Λίον;
Πήγαινε εσύ.
Μην αργήσεις για το πρωινό. Μην τυχόν και παραβείς κανέναν κανονισμό.
Τι εννοείς μ' αυτό;
Οι κανόνες υπάρχουν για να τους τηρούμε.
Πώς αλλιώς να επιβιώσει ένας πολιτισμός;
Πρέπει να την αναζητήσεις την ομορφιά, Χέδερ.
Δεν θα έρθει να σε βρει εκείνη.
Μπορεί να σε εκπλήξει η ζωή.
Θυμάσαι τι μου είπες αμέσως μετά;
Είπες "Υπάρχει λόγος που γίνονται όλα".
Ποιος λόγος;
Όσο κι αν σ' αγαπώ, που αλήθεια σ' αγαπώ...
Πες το.
Είμαι θυμωμένη.
-Μαζί μου; -Ναι. Που είσαι συνέχεια ανεβασμένος.
Που πας να βγάλεις νόημα από το αδιανόητο.
Αλλά κυρίως γιατί με κάνεις να νιώθω τόσο μόνη.
Τόσο μόνη, γαμώτο!
Αναρωτιέσαι γιατί ήρθα; Γιατί μου έχει λείψει να μου αρέσεις.
Δεν σου άξιζε αυτό, το ξέρω.
Μου το είπες, όμως.
Ναι!
-Γεια σου, όμορφε!-Γεια, αγάπη!
Δυστυχώς, πρέπει να αναβάλω το ταξίδι. Λυπάμαι πολύ.
Τι συνέβη;
-Ο Άρι έπαθε τροχαίο. -Θεέ μου! Είναι καλά;
Τον έριξαν σε τεχνητό κώμα για να γιατρευτεί.
Θέλω να πάει σε καλύτερο νοσοκομείο...
Ορίστε, ντετέκτιβ. Κρατήστε τη.
Του είπα ότι τον αγαπούσα.
Δεν υπάρχει καν, κι όμως...
του είπα ότι τον αγαπούσα.
Συμβαίνει συχνά σε γυναίκες της ηλικία σας και στην κατάστασή σας.
-Καλημέρα. -Στημένο για Instagram.
Τι χαριτωμένο! Και υγιεινό!
Σαν όνειρο. Το τέλειο πρωινό.
Αν λείπει η ουσία, ας έχεις στιλ τουλάχιστον.
Πώς είστε;
-Αδυνάτισα! -Ήθελα να σε ρωτήσω.
Γιατί κάνεις δίαιτα; Δεν είσαι χοντρή.
Ευχαριστώ, αλλά θα ήθελα να ήμουν πιο λεπτή.
Γιατί, όμως; Δεν το καταλαβαίνω.
Γιατί έχουν όλοι εμμονή μ' αυτό το πράγμα;
Δεν έχουμε όλοι, Μπεν.
Η μόνη μας κοινή εμμονή
είναι να νιώσουμε λίγο καλύτερα απ' ό,τι χθες.
Λιγότερο χάλια. Λιγότερο δυστυχισμένοι.
Μπορεί να κάνω και λάθος, αλλά αυτή δεν είναι η ουσία της ζωής;
Να αναγνωρίζεις το εμπόδιό σου και να το υπερπηδάς.
Είδες τι ταλαντούχα συγγραφέας είναι;
Καλημέρα, κόσμε! Τι καλό έχουμε σήμερα;
Παιδιά, ξέρω ότι χθες φέρθηκα λίγο σαν αγροίκος.
Ζητώ συγγνώμη.
Αν σας πρόσβαλα, που μάλλον σας πρόσβαλα, ζητώ συγγνώμη.
-Νέα αρχή σήμερα. -Κάποιος πήρε τα χάπια του.
Ξέρεις κάτι, Λαρς; Ναι, τα πήρα.
Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον.
-Ποιος είσαι στ' αλήθεια; -Βαθιά μέσα μου, εννοείς;
Όντως, γνωστή φάτσα. Σαν να σ' έχω ξαναδεί κάπου.
Σε καμία σειρά με εγκληματίες.
Για να δούμε το σημερινό πρόγραμμα.
Το απόγευμα θα πάμε για σκάψιμο.
-Τι εννοείτε; -Τα βακτήρια έχουν ξεχωριστές ιδιότητες.
Καταπολεμούν άγχος, κατάθλιψη, ίσως και τον καρκίνο.
Δεν μου αρέσει το χώμα, ούτε τα βακτήρια.
Έτσι είμαστε εμείς οι Προτεστάντες.
Έτοιμη την έχεις.
-Τη δικαιολογία εννοώ. -Λέγε ό,τι θες.
Ομάδα!
Πού την είδες την ομάδα;
Μόνο ομάδα δεν είμαστε.
Θες κάτι;
Όταν είσαι αγχωμένη, έρχεσαι στην πισίνα. Τελευταία έρχεσαι κάθε μέρα.
Τι τρέχει;
Έλαβα κάποια ανησυχητικά μηνύματα.
Απειλές.
-Από ποιον; -Ανώνυμες.
-Να το αναφέρουμε; -Σε ποιον;
Στην αστυνομία; Γιατί, τι θα κάνουν;
Μπορεί να είναι από οποιονδήποτε.
Δεν ήμουν πολύ καλή στην προηγούμενη ζωή μου.
Ίσως με πυροβολούσες κι εσύ, αν με γνώριζες.
Δεν θα το έκανα.
Το ξέρω.
Καλά είστε με την Ντιλάιλα;
Την πιάνουν οι ζήλειες της ακόμη.
Πρέπει να το ξεπεράσει.
Είναι δύσκολο.
Τι είναι η ζωή, αν όχι δύσκολη;
Είμαστε, τώρα και για πάντα,
δεμένοι βαθιά και αδιάρρηκτα.
Δεν συμφωνείς;
Αγάπα την και θα νιώσει αγαπημένη.
Γαμώτο! Τέλος!
-Δεν βοηθάει τη ράχη μου να σκάβω τάφους. -Σιγά.
Ήταν ήδη μισοσκαμμένα κι εσύ δεν έχεις καν σηκωθεί ακόμη.
Και πάλι, βοηθάω και κουράζομαι. Όχι ότι ζήτησα τη γνώμη σου.
Δεν είναι ωραία αίσθηση;
Να κουράζεται το σώμα με σκληρή δουλειά;
Πριν τη βιομηχανική εποχή δεν παθαίναμε κατάθλιψη γιατί έπρεπε να δουλεύουμε.
Παρακαλώ, ξαπλώστε στους λάκκους σας.
Μια ζωή αποφεύγουμε τη μοναδική αληθινή βεβαιότητα.
Ότι ο χρόνος μας εδώ είναι μετρημένος.
Τρέμουμε τον θάνατο.
Όχι επειδή μας είναι άγνωστος,
αλλά γιατί μας θέτει αντιμέτωπους με όλα για τα οποία έχουμε μετανιώσει.
Ψέματα που έχουμε πει.
Ανθρώπους που έχουμε πληγώσει.
Επαγγελματικές αποτυχίες...
ή απλά...
τη ζωή που δεν ζήσαμε.
Κλείστε όλοι τα μάτια σας.
Σκεφτείτε το παρελθόν σας.
Φανταστείτε το σώμα σας να επιστρέφει στη Μάνα Γη.
Η ψυχή σας είναι ελεύθερη. Κι οι αγαπημένοι σας...
Οι αγαπημένοι σας είναι τριγύρω σας.
Είστε εντάξει, οικογένεια;
-Ναι. Μαμά; -Καλά είμαι.
Τώρα σκεφτείτε ό,τι θεωρείτε σημαντικό. Ό,τι σας απασχολεί.
Όλες σας τις εμμονές. Τις ανησυχίες. Οτιδήποτε σας εμποδίζει
από το να ζήσετε μια γεμάτη, εκπληκτική, ξεχωριστή ζωή.
Σκεφτείτε τις σχέσεις που έχουν σημασία για εσάς.
Τους ανθρώπους που θα σας πενθήσουν.
Τι θέλετε να πουν για τη ζωή σας;
Τώρα που τελείωσε;
-Καταντά γελοία αυτή η άσκηση. -Ξάπλωσε, Φράνσις. Αναλογίσου.
Τι πρέπει να πω για να βγω απ' αυτόν τον λάκκο;
Ό,τι αν πέθαινα σήμερα, δεν θα νοιαζόταν κανείς; Εντάξει.
Γιατί αν πέθαινα σήμερα, δεν θα νοιαζόταν κανείς.
Είμαι ντροπιασμένη και μόνη. Κι όσο πάει θα χειροτερεύει.
Έχω ήδη προπληρώσει την κηδεία μου.
Γιατί δεν θα πλήρωνε κανείς γι' αυτή.
-Σου αρκεί; Μπορούμε να σταματήσουμε; -Δεν γίνεται μόνο για εσένα αυτό, Φράνσις.
Έχετε την ευκαιρία
και την επιλογή να επιστρέψετε και να αλλάξετε τους εαυτούς σας.
Όταν ακούσετε τα καμπανάκια,
σας προσκαλώ να ξαναγεννηθείτε.
Να σηκωθείτε από τη γη και να ξεκινήσετε τη νέα σας ζωή.
-Ενδιαφέρον. -Μην το απορρίπτεις.
Εντάξει.
Το απόγευμα θα πάμε πεζοπορία.
Δεν με βλέπω να μπορώ.
Δεν είναι υποχρεωτική. Αλλά τη συνιστούμε πολύ.
Θες να κάνεις βελονισμό; Ίσως σε βοηθήσει με τη μέση σου.
Τέλεια θα ήταν!
Τζέσικα, έχεις συνεδρία με τη Μάσα.
-Είναι υποχρεωτικό; -Ναι.
Είναι καταπληκτικό.
Έχω επισκεφτεί τους Οίκους Βελονισμού στο Πεκίνο.
Έκανα έρευνα για ένα βιβλίο μου.
-Έχεις πάει; -Παντού έχει πάει η Λούλου.
-Στο Όρεγκον έκανα εκπαίδευση. -Ενδιαφέρον.
Το σημείο μπαχουέι.
-Εκεί όπου συγκλίνουν οι ενέργειες, σωστά; -Ναι.
Προσπάθησε να μην κουνιέσαι, Φράνσις.
-Αυτό το ένιωσα. -Σου παίρνω λίγο αίμα.
-Γιατί; -Για να δω το σάκχαρό σου.
Άλλη φορά να μου το λες πριν μου καρφώσεις τα λιπίδια.
Εντάξει.
Πλάκα έχεις. Σε συμπαθώ.
Τουλάχιστον κάποια με συμπαθεί.
-Να σας ρωτήσω κάτι; -Φυσικά.
Είναι τρελή η Μάσα ή όντως ξέρει τι κάνει;
Η Μάσα;
Η Μάσα είναι πιο αληθινή απ' όλους.
Εκατό τοις εκατό.
Γιατί ήρθες εδώ;
Νόμιζα ότι είχαμε συνεδρία. Θα έρθω αργότερα...
Όχι. Γιατί είσαι στο Τρανκουίλουμ.
Τι θες να πετύχεις;
Μεταμόρφωση, για αρχή.
Θέλω να διορθώσω τα σπασμένα.
Ποια δηλαδή;
-Είσαι πολύ αγχωμένη. -Ναι.
Δεν υπάρχει λόγος.
Πες μου.
Τι ακριβώς σε αγχώνει αυτή τη στιγμή;
Εσύ.
Είσαι τόσο έξυπνη και διορατική.
Και είσαι και γαμώ τις γκόμενες, επίσης. Συγγνώμη, αλλά είσαι. Κι εγώ...
Εντάξει είμαι.
Δεν με πειράζει να βλέπουν την εξωτερική μου πλευρά.
Το έχω καλλιεργήσει η ίδια. Αλλά το να βλέπουν πώς είμαι μέσα,
στο οποίο μου φαίνεσαι πολύ ικανή, με κάνει να...
Ήρθες φοβισμένη.
Φοβόσουν πριν καν μάθεις την ύπαρξή μου.
Όπως ήμουν ξαπλωμένη στον λάκκο...
και φανταζόμουν τον θάνατό μου. Σκεφτόμουν τα σχόλια.
Όχι τους δικούς μου. Μόνο τα σχόλια.
Να λένε πόσο τραγικό, μια τόσο νέα
και όμορφη κοπέλα, να πεθάνει έτσι.
Για μια στιγμή, ένιωσα καλύτερα. Για μια στιγμή μόνο.
Αλλά μια εβδομάδα μετά ο λογαριασμός μου στο Instagram θα διαγραφόταν
κι όλοι θα με ξεχνούσαν.
Θες να έχει νόημα η ζωή σου.
Ναι.
Δεν είναι, όμως, αυτός ο πραγματικός λόγος που ήρθες εδώ.
Δεν είναι;
Γιατί δεν σ' αγαπάει πια;
Δεν ξέρω.
Είναι άδικο.
ΜΕΓΙΣΤΗ ΧΩΡΗΤΙΚΟΤΗΤΑ
Ελκυστική.
Αν δεν σε πειράζει, κάνω κοινωνική απομόνωση.
-Βασικά, με πειράζει. -Γεια, τότε.
Έχω πόνους περιόδου.
Δεν γίνεται να έχεις πόνους περιόδου και εξάψεις ταυτόχρονα.
Γεια εσένα, μπορώ. Αντίο, λοιπόν.
-Ξέρεις κάτι; -Αρχίσαμε.
Ένας από τους λόγους που ήρθα σ' αυτό το τρελοκομείο είναι
ότι μια ζωή όλοι με διαολοστέλνουν.
-Ξέρεις... -Και στον ελάχιστο χρόνο
που γνωριζόμαστε, έχεις διαπρέψει σ' αυτό.
Λοιπόν, δεν πάω στον διάολο.
Μου φαίνεται πολύ φιλόξενο αυτό το μέρος.
Οπότε θα απολαύσω τη φύση.
Θα απολαύσω το φαγητό. Θα χαρώ την πισίνα.
Μέχρι κι εσένα θα χαρώ να βλέπω να επιπλέεις σαν φελλός.
Ξέρεις γιατί; Γιατί κάθε μέρα είναι ένα δώρο.
Όλο αυτό το μέρος είναι το δώρο μου, κυρά μου!
Άκουσα κάτι; Δεν ξέρω...
Είπε κανείς τίποτα; Δεν βλέπω κανέναν.
Μπα, κανείς.
Που να σε...
-Μαλάκα! -Συγγνώμη, τι είπες;
Ας πάμε σε ανώτερο επίπεδο.
Σηκώστε τα χέρια μπροστά ή πίσω σας.
Τα μάτια στο χώμα, 2 με 2,5 μέτρα μπροστά.
Ένα βήμα μπροστά, ξεκινώντας με το δεξί.
Δεξί βήμα, αριστερό βήμα.
Δεξί. Αριστερό. Δεξί.
-Πώς πήγε; -Ήταν...
Συγγνώμη. Ήταν απίθανη; Σίγουρα θα ήταν!
Σας έχει μαγέψει και τις δυο.
Εγώ δεν μαγεύομαι.
Δούλευα στο Μπρόντγουεϊ. Έχω γνωρίσει αληθινούς σταρ.
Έχω γνωρίσει τον Άλαν Κάμινγκ. Δεν ψαρώνω.
Αλήθεια; Και τι έκανες στο Μπρόντγουεϊ;
Γκαρνταρόμπα, χτένισμα, βάψιμο, σκηνικά.
Τα πάντα έκανα. Μέχρι που γέννησα τα κορίτσια μου.
Ο άντρας μου δεν ήθελε να δουλεύω πια.
Έβγαζε αρκετά λεφτά.
Δεν ήθελε να μεγαλώνει νταντά τα παιδιά μας.
Τουλάχιστον είχες αυτόν τον χρόνο με τα παιδιά σου.
Τι είπες;
Παραμένουν παιδιά μου.
Το ότι είναι με άλλον δεν σημαίνει ότι...
Παιδιά μου είναι ακόμη.
Γιατί, τι είπα;
Είπες "είχα". Παρελθοντικός χρόνος.
Δεν της αρέσει το παρελθόν.
Μου αρέσει που περηφανεύονται κιόλας.
Τι πάνε και γεννάνε;
Το μεγαλύτερο πρόβλημα του πλανήτη είναι ο υπερπληθυσμός
κι αυτοί γεννοβολούν έτσι αλόγιστα.
Απορώ πώς δεν έχεις σχέση.
-Σοβαρά. -Ό,τι πεις.
Όχι. Φτύσε το.
Είσαι καλά;
-Εντάξει; -Δεν ξέρω.
Πάρε βαθιές ανάσες.
-Ωραία. -Θεέ μου!
-Τι έγινε; -Δεν ξέρω.
Εκεί που ροχάλιζες, ξαφνικά άρχισες να πνίγεσαι.
Αλλόκοτο.
Μα πώς άρχισα να πνίγομαι στα καλά καθούμενα;
Δεν ξέρω. Έχεις καμία πάθηση;
Από όσο γνωρίζω, όχι.
Τρομακτικό.
-Τι είναι αυτό; -Τι;
-Σταφύλι; -Δεν...
Είναι;
-Τι κάνεις; -Δεν νομίζω.
Γαμώτο.
Σταφύλι.
-Πώς μπήκε... -Δεν ξέρω.
Ναι.
Μου έριξες σταφύλι στο στόμα;
-Όχι! -Θεέ μου!
Μου πέταξες σταφύλι στο στόμα;
Εντάξει, σημάδεψα το στόμα σου, αλλά ήταν ατύχημα!
Ροχάλιζες κι ήθελα να σε ξυπνήσω.
Και...
-Συγγνώμη. -Θα με σκότωνες!
Ξέρεις πόσο απίθανο ήταν να σε πετύχω;
-Θες σταφύλι; -Τι;
Δεν θέλω σταφύλι!
Μην το κάνεις.
Σου άρεσε;
Ποιος είναι ο Πολ;
-Ο ποιος; -Ο Πολ.
Έλεγες το όνομα Πολ στον ύπνο σου.
-Όχι. -Κι όμως.
Όχι.
Σε 'πιασα.
Ποιος είναι, λοιπόν;
Ειλικρινά, δεν ξέρω ποιος είναι ο Πολ,
αλλά ξέρω ότι δεν σε αφορά.
Τι από τα δύο ισχύει;
Πολ Ντραμπλ.
Τον γνώρισα στο ίντερνετ και τον ερωτεύτηκα.
Αυτός δεν με ερωτεύτηκε. Είτε εντός, είτε εκτός διαδικτύου.
Υποτίθεται είναι απ' τον Καναδά.
Είχε ένα ψεύτικο παιδί με μια ψεύτικη αρρώστια.
Με έπεισε να του στείλω ένα σωρό αληθινά λεφτά.
Λυπάμαι.
Δεν είχα ανάγκη να βρω άντρα στο ίντερνετ.
Ξέρεις πόσοι μου την πέφτουν;
Πολλοί με βρίσκουν πολύ καλή στο κρεβάτι.
-Έως κι ενθουσιώδη. -Μην το συζητάς, αν νιώθεις άβολα.
Δεν νιώθω άβολα.
-Εσύ νιώθεις άβολα; -Ναι, λιγάκι.
Εν μέρει νιώθω ότι άξιζε.
Έξι μήνες αγάπης και συντροφικότητας.
Να νιώθεις έτσι για μισό χρόνο.
Δεν το λες κι άσχημο.
Γράψε το σε κανένα βιβλίο σου.
-Καλή ιστορία. -Ναι, μπορεί.
Φαντάζομαι δεν έχεις διαβάσει τίποτα δικό μου.
Διάβασα ένα κομματάκι.
-Κομματάκι; -Χθες
Είχα πάει για κατούρημα σε ένα τεράστιο δέντρο.
Βρήκα ένα άρθρο για το Καρδιοχτύπι.
Τι;
Έτσι δεν το λένε; Καρδιοχτύπι.
-Όχι. -Κι όμως.
Έτσι έλεγε.
Δεν γίνεται.
Δεν μπορεί. Δεν έχει εκδοθεί ακόμη.
-Είναι χειρόγραφο ακόμη. -Τι να σου πω.
Ίσως το διέρρευσαν.
Εγώ θα χαιρόμουν. Σημαίνει ότι έχεις πέραση.
Δέξου το σαν φιλοφρόνηση.
-Τι έλεγε; -Δεν θυμάμαι.
Λες ψέματα. Τι έλεγε;
Δεν του άρεσε πολύ.
-Του φάνηκε χάλια; -Σιγά, τι ξέρουν κι οι κριτικοί.
Δες τον Σταλόνε.
Οι κωλοκριτικοί τον θάβουν,
αλλά το Ρόκι είναι η καλύτερη ταινία.
Τους φάνηκε χάλια.
Μάλιστα.
Πού πας;
Μοιάζει με παιδικό παιχνίδι,
αλλά όσον αφορά στην εμπιστοσύνη και στο να είμαστε ο εαυτός μας,
να αφηνόμαστε, τα παιδιά έχουν πολλά να μας μάθουν.
Σωστά.
Για δοκιμάστε.
Έτοιμοι;
Έλα, Κάρμελ.
Έτοιμη;
-Έλα, Κάρμελ. -Θεέ μου!
Με έπιασες!
Σειρά του τώρα.
Μαμά;
-Μαμά! -Αγάπη μου!
-Έλα. -Άσε με, Ναπόλεον.
-Πάρε τα κωλόχερά σου! -Σε παρακαλώ, αγάπη μου.
Ναπόλεον, απομακρύνσου, σε παρακαλώ.
Μη φοβάσαι.
Όλα εντάξει.
-Τι συμβαίνει, Χέδερ; -Φύγε, σε παρακαλώ.
Δεν θα φύγω. Θα σου κρατήσω το χέρι.
Λένε ότι το να κρατιόμαστε χέρι - χέρι είναι ό,τι πιο βαθύ.
Πιο βαθύ κι απ' όταν κάνουμε έρωτα. Ξέρεις γιατί;
Εμπεριέχει μια διαίσθηση, μια γνώση.
Ίσως είναι οι νευρικές απολήξεις στα ακροδάχτυλα.
Ή η αίσθηση της αφής. Όμως, νιώθουμε ο ένας τον άλλον.
Μαθαίνουμε τον άλλον, κι ας μην έχουμε γνωριστεί καν.
Τι νιώθεις στα χέρια μου, Χέδερ;
Κάποια που είχε βρεθεί στη θέση σου, ίσως;
Κάποια που είχε σταθεί εκεί που στέκεσαι κι εσύ τώρα;
Δεν έχεις σταθεί ποτέ εδώ που στέκομαι.
Πιστεύεις ότι θα πήδαγε;
Δεν ξέρω. Ίσως όχι σήμερα. Έχει ιδεασμό, όμως.
Η ομάδα αυτή είναι σαν πυριτιδαποθήκη, Μάσα.
Κι ο Λαρς... Δεν ξέρω τι είναι, αλλά σίγουρα δεν είναι φιλοξενούμενος.
Έχει κάποιον απώτερο σκοπό. Το διαισθάνομαι.
-Έψαξες το δωμάτιό του; -Απ' άκρη σ' άκρη.
Θα το ψάξεις ξανά για χάρη μου, Γιάο;
Συγγνώμη, δεν ήξερα ότι είχατε συνάντηση.
Δεν πειράζει. Έλα.
-Πέρασε. -Εντάξει.
Πώς μπορώ να σε βοηθήσω;
Νομίζω ότι πρέπει να φύγω.
Δεν νομίζω ότι διαθέτω τα εφόδια για να ανακαλύψω τον εαυτό μου.
Είχα κι εγώ επιθανάτια εμπειρία. Να που αποκτήσαμε και κάτι κοινό.
Η δική μου δεν ήταν τόσο εξωτική όσο η δική σου, αλλά...
Πρώτον, εγώ πήγα να πνιγώ από ένα σταφύλι.
Και δεύτερον...
Δεν είδα κανένα κοριτσάκι να κάνει χαρωπά ποδήλατο.
-Την αλήθεια είδα μόνο. -Η οποία είναι;
-Πόσο χρόνο έχεις; -Κάθισε.
Φράνσις.
-Τι; -Η αλήθεια είναι ότι είμαι...
μια δις διαζευγμένη μεσήλικας
με εξάψεις εμμηνόπαυσης.
Έχω καταντήσει ανέκδοτο.
Έχω κατέβει ξανά σ' αυτά τα σκοτεινά λαγούμια.
Το γράψιμο ήταν ένας τρόπος να ανεβαίνω ξανά πάνω.
Ένα πράγμα ξέρω να κάνω και ούτε αυτό δεν μπορώ να κάνω καλά πια.
-Είσαι αμάξι, Φράνσις. -Αμάξι;
Με άδειο ντεπόζιτο.
Βγάζεις καπνούς, αγκομαχάς,
ασθμαίνεις. Δεν μπορείς να συνεχίσεις άλλο.
Αλλά σε λίγες ημέρες θα έχεις ανεφοδιαστεί.
Και σ' το υπόσχομαι, θα νιώθεις χίλιες φορές καλύτερα.
Περίμενα να ακούσω καμία μεταφορά.
Κάτι πιο ποιητικό.
Άκου κι αυτό, τότε.
Κιντσούγκι.
-Ένα μπολ; -Όχι.
Η ιαπωνική τέχνη επισκευής σπασμένων κεραμικών.
Κολλάνε τα σπασμένα κομμάτια
με χρυσόσκονη, φτιάχνοντας κάτι ακόμη πιο δυνατό.
Πιο όμορφο.
Καλύτερα από τη σακαράκα.
Αυτό είσαι εσύ.
Απλώς...
Δεν νομίζω ότι το θέλω.
Το χρειάζεσαι.
Ένα χλιδάτο ξενοδοχείο και μερικά κοκτέιλ χρειάζομαι.
Δώσε μου μια μέρα ακόμη, Φράνσις. Σε παρακαλώ.
Μια μέρα μόνο.
Αν αύριο θες ακόμη να φύγεις, εντάξει.
Θα σεβαστώ την απόφασή σου. Αλλά δώσε μου μια μέρα ακόμη. Ναι;
Δεν νομίζω να αλλάξει κάτι.
Τι έχεις να χάσεις; Αφού έφτασες ως εδώ.
Εντάξει.
Όχι άλλες μεταφορές, όμως. Δεν τις αντέχω.
Ζόι!
Γεια, αγάπη μου.
Δεν θα πηδούσε.
Σταμάτα να προσπαθείς να με προστατέψεις από τα πάντα, μπαμπά!
- Μπροστά ήμουν, γαμώτο! -Αγάπη μου.
Ξέρεις καλά ότι η μητέρα σου ποτέ δεν θα...
Με κοιτάς λες κι είμαι εγώ το πρόβλημα.
Δεν βλέπεις ότι εσείς είστε που έχετε το πρόβλημα;
Κι όλο το κρύβετε! Κι από εμένα, και μεταξύ σας, και απ' όλους!
Ένα - ένα.
-Πώς είναι η Φράνσις; -Υποφέρει.
Δίκιο έχεις, Ντιλάιλα. Είναι πολύ εκρηκτική η ομάδα.
Αλλά είναι υπέροχη και τους χρειαζόμαστε όλους.
Ας ξεκινήσουμε το νέο πρωτόκολλο.
Από τη δεύτερη μέρα κιόλας;
Πρέπει να φτάσουμε ως την τρίτη.
Δεν πρέπει να χάσουμε κανέναν τους.
Δεν έχουν αποτοξινωθεί πλήρως. Δεν έχει δοκιμαστεί.
Ικετεύουν γονυπετείς να τους σώσουμε.
Το βλέπετε κι οι δυο.
Το έχω αποφασίσει.
Πάμε, αγάπες μου. Δεν έχουμε καιρό για χάσιμο.
Είναι συναρπαστικό!
Υποτιτλισμός: Κατερίνα Τζωρτζακάκη